Samouczek

1. ichi 

2. ni

3. san

4. shi (czasami yon)

5. go

6. roku

7. shichi (czasami nana)

8. hachi

9. ku (czasami kyuu)

10. juu

Słowniczek polsko-japoński

Ippon – pełny punkt (punktacja stosowana w walce sportowej)
Jodan – strefa górna (głowa i szyja)
Kake – hak
Karate-gi – ubiór karateki
Kyu – stopień szkoleniowy
Kata – ćwiczenia formalne
Keage – kopnięcie nogą wyprostowaną w kolanie
Kiai – paraliżujący okrzyk
Kumite – walka
Kin – krocze
Kubi – szyja
Mate – zatrzymać, przerwać (komenda stosowana w kumite)

Mae – w przód
Mawashi – okrężnie
Migi – prawy(a), w prawo
Morote – podwójne, oba
Naore – powrót do pozycji
Nippon – Japonia
Neko – kot
Obi – pas
Oroshi – w dół
Osu – tak, dziękuję (pozdrownienie)
Rei – ukłon
Sanchin – trójkąt mocy
Soto – do wewnątrz
Sayonara – do widzenia
Sensei – nauczyciel

Sempai – senior, starszy rangą
Tamashiwari – test łamania przedmiotów
Te – ręka
Tobi – szybować
Tsuru – czapla
Uchi – oznacza bądź kierunek na zewnątrz, bądź technikę uderzenia
Ushiro – w tył
Ura – odwrotnie, zmiana kierunku
Ukemi – pady
Waza-ari – pół punktu
Yame – patrz: Mate
Yoko – w bok

Pozycje

Powierzchnie blokujące i uderzające

seiken – pięść
uraken – odwrócona pięść
tettsui – pięść „młot”
yutoken – pięść „głowa smoka”
hiraken – półzaciśnięta pięść
nukite – ręka-włócznia
shuto – zewnątrzny kant dłoni
haito – wewnętrzny kant dłoni
shotei – podstawa dłoni
koken – przegub

kote – przedramię
keiko – ręka „dziób ptaka”
hiji – łokieć
sokuto – zewnętrzny kant stopy
teisoku – wewnętrzny kant stopy
chusoku – poduszka stopy
heisoku – sklepienie stopy
kakato – pięta
hiza – kolano
atama – głowa

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *